Diagnoza logopedyczna

Diagnoza logopedyczna jest procesem, podczas którego ustala się rozpoznanie zaburzenia mowy i jego przyczyny.

Ważnym elementem diagnozy jest wywiad, czyli rozmowa z opiekunem dotycząca m.in. przebiegu ciąży i porodu, sposobu karmienia we wczesnym dzieciństwie, rozwoju psychomotorycznego, skłonności do niektórych infekcji. W wywiadzie logopeda stara się jak najdokładniej poznać przebieg rozwoju mowy oraz czynniki, które mogły niekorzystnie wpłynąć na ten proces.

Podczas diagnozy ocenia się:

  • tworzenie i rozumienie wypowiedzi,

  • używanie części mowy i form fleksyjnych,

  • realizację głosek,

  • budowę i funkcjonowanie aparatu artykulacyjnego (języka, warg, podniebienia miękkiego, zgryzu),

  • sposób oddychania,

  • fonację,

  • tempo i płynność mówienia,

  • orientacyjnie słuch fizjologiczny,

  • słuch fonematyczny,

  • pamięć słowną.

Na podstawie wyniku badania logopedycznego opracowuje się plan terapii logopedycznej.



Wszelkie prawa zastrzeżone, treść oraz koncepcja działań mogą być wykorzystywane wyłącznie za pisemną zgodą.