Znajdź na stronie

Działalność częściowo odpłatna

Bezpłatna pomoc specjalistyczna


Stowarzyszenie dla Rodzin realizuje różnorodne formy bezpłatnej pomocy specjalistycznej: psychologiczno – pedagogicznej dla dzieci, młodzieży, rodziców, rodzin oraz dla dorosłych.

Zaproszenie

Na bezpłatne zajęcia. Do pobrania i podpisania w instytucji kierującej.

Informator lokalny

„Gdzie szukać pomocy, Gdzie spędzać wolny czas”

Dla rodziców, rodzin i dorosłych

  • Coaching

    Coaching – czym jest?
    To forma pomocy inna niż poradnictwo czy terapia, choć dotyczyć może tych samych obszarów życia i typów problemów. Coach pracuje za pomocą pytań. Nie stawia diagnozy. Zachęca do sformułowania celów i opracowywania planu ich osiągnięcia. Skargi i marzenia „przerabiane są“ na cele i plany działań. Coach  w rozmowie dba też o wsparcie motywacji i poziomu energii klienta. Nigdy nie daje rad, ani nie poucza.

    Coaching to uwalnianie potencjału osoby i wsparcie jej w podejmowaniu wyzwań i realizacji marzeń za pomocą jej własnych talentów oraz posiadanych zasobów. Coach zadając pytania  pomaga konstruktywnie spojrzeć na problem i odnaleźć dopasowane do indywidualności oraz osobistych priorytetów skuteczne strategie działania. Coaching pomaga uwolnić pełnię możliwości osobistych w odniesieniu do danego problemu.

    Dla kogo?
    Jeśli czujesz/czujecie, że Twój/Wasz problem lub wątpliwości wynikają z braku wiedzy psychologicznej/pedagogicznej, jeśli nie umiesz ocenić tego, co się dzieje z Tobą lub w Twojej rodzinie,wybierz konsultację/poradnictwo u specjalisty, który tę wiedzę ma.
    Jeśli czujesz, że Ty lub Wasz związek potrzebuje psychoterapii, głębszej zmiany lub zaleczenia dawnych zranień, które przeszkadzają żyć – wybierz terapię. Opis oferowanej pomocy terapeutyczne znjadziesz tutaj.

    Jeśli zaś:

    • masz konkretny problem/dylemat/pragnienie/trudność w jakimś obszarze życia zawodowego lub osobistego
    • nie chcesz rad, bo czujesz, że chcesz to zrobić „po swojemu“
    • ale nie do końca jeszcze wiesz jak, lub/i wątpisz, czy starczy Ci samozaparcia - spróbuj coachingu.

    Jak pracujemy?
    Spotkania dotyczące danego problemu trwają od 3 do 8 sesji od 1 (indywidualne)  do 1,5h (pary). Zazwyczaj jest to 3-6 sesji.

    Do czego?
    W tej chwili oferujemy:

    • coaching rodzicielski (wyzwania/trudności wychowawcze) dla pojedynczych rodziców i par rodziców
    • coaching rozwoju zawodowego (tzw. coaching kariery) i dla osób długo poszukujących zatrudnienia (tzw. job coaching).
    • work-life balance coaching – coaching równowagi praca – dom

    Od września 2014 planujemy poszerzenie oferty o coaching par w zakresie polepszania jakości związku.

  • Grupy wsparcia
  • Konsultacje i poradnictwo psychologiczne

    Konsultacje to wstępne spotkania z psychologiem czy psychoterapeutą, które pomogą określić podstawowe trudności osoby zgłaszającej się, jakiego rodzaju zmianę chciałaby uzyskać, w jakim zakresie jest to możliwe i jaka jest najlepsza forma pomocy. Specjalista dokona wstępnej diagnozy, z czego trudność może wynikać. Jeśli to będzie konieczne, pokieruje do innych specjalistów.

    Porada psychologiczna do kilka do kilkunastu spotkań, w czasie których specjalista pomoże omówić i zrozumieć aktualny problem oraz ustabilizować i rozwiązać sytuację. Pomoże też ustalić cele i kroki działania w wypadku sytjacji kryzysowej oraz doradzi, jak pacjent może zmieniać się w pożądanym kierunku. Oprócz diagnozy problemu możliwe jest określenie czynników podtrzymujących istnienie problemu oraz trudności z jego rozwiązaniem, jak również poszukiwanie nowych sposobów rozwiązania trudności i wzmocnienie klienta w realizowanych przez niego zmianach.

    W sytuacjach nagłych i trudnych proponujemy interwencję kryzysową – intensywną pomoc psychologiczną.

    Z pomocy psychologa warto skorzystać, gdy:

    • Jest się zainteresowanym rozwojem, samopoznaniem, rozwijaniem twórczych możliwości, polepszeniem jakości swojego życia.
    • Doświadcza się niepokoju, lęku lub dużego strachu, przygnębienia, niskiego poczucia wartości, depresji, silnego napięcia, stresu, obsesyjnych myśli, niechęci do kontaktu z ludźmi.
    • Przeżywa się konflikty i kryzysy w związkach, relacjach rodzinnych.
    • Zaistniały sytuacje trudnych rozstań lub rozwodu.
    • Powstają trudności w pracy, szkole, wśród innych osób.
    • Przeżywa się kryzysy wartości, poczucie braku sensu życia.
    • Odczuwa się różnorodne dolegliwości fizyczne o niejasnej przyczynie(tzw. psychosomatyczne).
    • Występują kłopoty z jedzeniem, cierpiącym na anoreksję, bulimię i otyłość.
    • Osoby poszukują wsparcia psychologicznego w sytuacjach kryzysowych.
    • Osoby doświadczyły przemocy fizycznej, seksualnej, społecznej, instytucjonalnej.

    Metoda poradnictwa i konsultacji zależna jest od specjalizacji prowadzącego psychologa lub psychoterapeuty.

  • Mediacje

    Mediacja to sposób rozwiązywania konfliktu poprzez dialog. Jest alternatywną formą rozwiązania sporów sądowych ale także sytuacji, które nie trafiły jeszcze do sądu i mogą być rozwiązane polubownie. Mediacja to również okazja do nauczenia się rozwiązywania trudnych sytuacji np. w rodzinie. W trakcie mediacji uczestnicy uczą się nowego sposobu porozumiewania, podejmowania decyzji i rozwiązywania konfliktów,.Zdobytą wiedzę można wykorzystać również w innych sytuacjach w codziennym życiu.

    Mediacje odbywają się przy udziale neutralnego i bezstronnego mediatora, który czuwa nad przebiegiem, wspiera proces dochodzenia do satysfakcjonujących rozwiązań. Istotną cecha mediacji jest jej poufność. Możesz swobodnie mówić o tym, o czym przed sądem czy w obecności innych osób nie chciałbyś rozmawiać. Informacje przekazane mediatorowi są poufne. Mediator nie może być powołany na świadka.

    Mediacje można wykorzystywać do rozwiązywania, np. problemów rodzinnych, również w przypadku rozwodu, regulowania kwestii kontaktów z dzieckiem czy sposobu użytkowania mieszkani. Ma ona zastosowanie w wypadku, gdy twoje dziecko ma konflikt z rówieśnikami lub nauczycielami, jak również gdy ty sam borykasz się z konfliktem w pracy z przełożonymi bądź współpracownikami

    Mediacja jest dobrowolna i w każdej chwili można z niej zrezygnować.

  • Poradnia Rodzinna
  • Poradnictwo wychowawcze

    Są to spotkania indywidualne rodziców z psychologiem specjalizującym się w edukacji wychowawczej poświęcone wypracowaniu nowych sposobów wychowawczych dopasowanych do potrzeb konkretnego dziecka.

    Specjalista pracuje z rodzicami nad rozpoznaniem sytuacji trudnych wychowawczo, zrozumieniem, z czego one wynikają i jak można ich  uniknąć, jak inaczej się zachować, żeby uzyskać dobry efekt wychowawczy, czego nie robić, żeby nie wzmacniać niewłaściwych zachowań dziecka etc.

    Przykładowe tematy:

    • Ukierunkowanie myślenia na potrzeby i możliwości dzieci – czyli jak wzmocnić w dziecku jego naturalne możliwości i zdolności.
    • Wprowadzenie umiejętności słuchania dzieci, gdy zgłaszają się do rodziców z problemem – czyli jak dobrze słuchać dzieci i być na nie uważnym.
    • Nauka rozpoznawania uczuć w kontaktach z dziećmi, nazywanie ich – czyli jak budować głębszą i bliższą relację z nimi.
    • Umiejętności motywowania dzieci do aktywności i współpracy z rodzicami – czyli co zrobić, aby dzieci słuchały rodziców.
    • Zapoznanie rodziców z podstawową wiedzą na temat stosowania konsekwencji i nagród; rola „ram” zachowania dzieci – czyli jak stawiać granice i nie dać sobie wejść na głowę.
    • Jak organizować czas wolny dzieciom (znaczenie urozmaicenia aktywności), jak się z nimi bawić.
    • Jak konstruktywnie rozwiązywać konflikty i nieporozumienia bez zwycięzców i pokonanych.
    • Zapoznanie rodziców ze specyficznymi potrzebami i zachowaniami dzieci w określonych fazach rozwojowych, jak dopasowywać metody wychowawcze, wymagania do wieku i możliwości dziecka.
    • Relacje między rodzeństwem, jak sobie radzić z rywalizacją; jak pomóc budować więź między rodzeństwem aby było dla siebie źródłem oparcia w przyszłości; nauczenie się sposobów pomocy w wyeliminowaniu przez dzieci agresji, wzajemnej niechęci, rywalizacji, manipulacji.
    • Wzmacnianie samodzielności i zaradności dziecka.
    • Jak skutecznie chwalić dzieci.
    • Nabycie umiejętności wychowawczych czy związanych z budowaniem relacji z dzieckiem od pierwszych dni jego życia.

  • Terapia grupowa (krótko i długoterminowa)
  • Terapia indywidualna (krótko i długoterminowa)

    To forma uzyskania oczekiwanych zmian poprzez indywidualną pracę z psychoterapeutą. Najczęściej odbywa się jeden, dwa lub trzy razy w tygodniu, w stałych dniach i godzinach dopasowanych do możliwości zgłaszającej się osoby. Czas jednego spotkania wynosi 50 minut. Długość psychoterapii zależy od zgłaszanego problemu, najczęściej trwa ok. 1 - 3 lata, w zależności od potrzeb pacjenta oraz zakładanych celów. Prowadzimy również formy terapii krótkoterminowej - ok. półrocznej, nastawionej na osiągnięcie węższych celów.

    Może być również potrzebna terapia wspierająca lub forma interwencji kryzysowej, wówczas spotkania mogą być intensyfikowane w przeciągu np. 3 miesięcy.

    W trakcie sesji budowana jest relacja terapeutyczna, która stwarza bezpieczne warunki umożliwiające poznawanie siebie, badanie motywów zachowań, przyglądanie się schematom myślenia oraz wzorcom wchodzenia w relacje. Efektem psychoterapii są zmiany podnoszące komfort życia. Psychoterapia indywidualna poprzedzona jest spotkaniem konsultacyjnym (ok. 3 wizyty), podczas którego terapeuta zapoznaje się ze zgłaszanymi problemami, ustala cele psychoterapii oraz zasady niezbędne do pracy terapeutycznej - m.in. częstotliwość spotkań, okres trwania psychoterapii, przerwy, sposób zakończenia, zasady finansowania. Korzystający może wówczas poznać terapeutę i przekonać się, czy dany specjalista jej odpowiada.

    Przykładowe powody, dla których można się zgłosić na psychoterapię:

    • zmaganie się z trudnościami w sytuacjach życiowych;
    • różnego rodzaju obawyy, przygnębienie, niezadowolenie;
    • stany depresyjne lub lękowe,
    • wzmożony stres, z którym ciężko sobie poradzić,
    • zmienne nastroje;
    • brak satysfakcji życiowej;
    • uczucie pustki w relacjach z innymi osobami;
    • problemy w relacjach rodzinnych czy z partnerem,
    • chęć poznania przyczyny swoich problemów,
    • trudności w kontaktach z ludźmi,
    • obniżone poczucie wartości,
    • chęć lepszego poznania siebie,
    • lepszego radzenia sobie w życiu, zwiększenia jego komfortu, wykorzystywania w pełni swoich możliwości życiowych czy po prostu ich odkrycia.

    Metoda psychoterapii zależna jest od specjalizacji tego, kto ją prowadzi.

  • Terapia logopedyczna, neurologopedyczna

    Kiedy do logopedy?

    Konsultacja logopedyczna jest wskazana wtedy, gdy niepokoi nas coś w rozwoju mowy i języka, np.:

    - dziecko „nie mówi”,

    - oddycha ustami, mocno się ślini,

    - podczas oddychania lub mówienia wsuwa język między zęby,

    - wypowiedzi są trudne do zrozumienia, mało wyraźne,

    - dziecko mówi niepłynnie, w sposób szybki, urywany, „jąka się”,

    - dorosły utracił zdolności językowe w wyniku choroby lub urazu.

    Na czym polega diagnoza?

    Przyczyny trudności są wieloaspektowe, dlatego terapię poprzedza diagnoza logopedyczna, na którą składają się m.in.:

    - obserwacja swobodnej aktywności werbalnej,

    - ocena rozumienia mowy, rozumienia poleceń,

    - ocena artykulacji, czyli wymowy,

    - ocena budowy i funkcjonowania aparatu artykulacyjnego,

    - ocena sposobu oddychania,

    - ocena funkcjonowania słuchu fonemowego,

    - wywiad z opiekunem dotyczący okresu prenatalnego i dotychczasowego rozwoju (w przypadku dzieci).

    W niektórych sytuacjach logopeda prosi o konsultację z innymi specjalistami, np. laryngolgiem/audiologiem, foniatrą, ortodontą, neurologiem, terapeutą integracji sensorycznej.

    Na czym polega terapia?

    Głównym celem terapii jest wspieranie prawidłowej komunikacji, czyli zdolności  skutecznego porozumiewania się z innymi ludźmi.

    Czasem przeszkodą w skutecznym przekazywaniu myśli jest wada wymowy, przez którą wypowiedź jest mało zrozumiała, w innym przypadku - utrata umiejętności językowych, a w jeszcze innym - zakłócony sposób uczenia się języka. Terapia jest dostosowana indywidualnie i ściśle związana z przyczynami, leżącymi u podstaw obecnych trudności.

    Oddziaływania mogą obejmować:

    • ćwiczenia oddechowe i fonacyjne,
    • ćwiczenia usprawniające pracę warg, języka, podniebienia miękkiego,
    • wywołanie lub skorygowanie głosek i utrwalenie ich w mowie spontanicznej,
    • ćwiczenia słuchowe,
    • kształtowanie prawidłowej budowy wypowiedzi,
    • rozwijanie zasobu słów,
    • ćwiczenia świadomości fonologicznej i inne.

    Skuteczność terapii zależy od współpracy wszystkich zaangażowanych osób: dziecka/dorosłego, logopedy i opiekunów.

     stymulowanie wypowiedzi, rozumienia języka, korygowanie wad wymowy

  • Terapia par

    Najczęściej spotkania odbywają się co 2 tygodnie i trwają 50 lub 75 minut.

    Terapia przeznaczona jest dla par, które przeżywają kryzys w związku. Spotkania pomagają rozpoznać problem, zrozumieć z czego on wynika i co podtrzymuje destrukcyjne zachowania. Służą także do poprawienia wzajemnej komunikacji oraz uświadomienia partnerom, jak indywudialne zachowania każdego z nich wpływają na drugą osobę

    Głównym celem terapii par jest zminimalizowanie barier utrudniających rozwój związku, jak również rozwój partnerów jako odrębnych jednostek. W czasie spotkań można poznać wzajemnie swoje cechy, potrzeby i motywacje. Terapia jest szansą na pomoc w uzyskaniu równowagi w związku i nauczeniu się przechodzenia przez naturalne kryzysy rozwojowe w związkach. Pogłębia i umacnia więź między partnerami. Uczy słuchania się nawzajem i wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka. Pomaga też utrzymać dobre relacje z rodzinami partnerów.

    W niektórych wypadkach terapia pomaga zwerbalizować niewypowiedziane emocje, poglądy, wartości czy różnice i w spokojny sposób podjąć decyzję o rozstaniu.

    Spotkania z terapeuta mogą również stanowić przygotowanie się pary do dalszego wspólnego życia, rozwiązanie na początku związku trudności, które mogłyby w przyszłości go niszczyć.

    Metoda psychoterapii zależna jest od spacjalizacji tego, kto ją prowadzi.

  • Terapia rodzinna

    Jest to praca terapeutyczna całej rodziny lub jej części w zależności od potrzeby, rodzaju problemu, specyfiki rodziny. W określonych wypadkach w terapii uczestniczą oboje rodzice wraz z dziećmi, jeden rodzic z dzieckiem lub sami rodzice. Niekiedy konieczna jest również obecność dziadków.

    Na ogół spotkania odbywają się co 2 – 3 tygodnie. Trwają 50 lub 75 minut. Ilość spotkań uzależniona jest od sprawy, z jaką zgłasza się rodzina. Może to być np. 5 spotkań, kilkanaście lub więcej, jeśli terapeuta uznaje to za celowe.

    Często problemy dzieci (lęki, depresje, zaburzenia odżywiania, trudne zachowania itd.) wiążą się z szerszymi problemami nękającymi całą rodzinę i wówczas szybszą i efektywniejszą pomoc można uzyskać, gdy w terapii biorą udział wszyscy jej członkowie. Krąg rodzinny to najbliższe dziecku osoby i w oparciu o ich pomoc wielokrotnie łatwiej mu sobie poradzić. Czasem aby osiągnąć zmianę u pojedynczego pacjenta, niezbędna jest zmiana u wszystkich jego bliskich.

    W terapii rodzinnej pracuje się między innymi nad:

    • poprawą porozumiewania się,
    • lepszym rozumieniem siebie nawzajem,
    • umiejętnością wyrażania własnych uczuć,
    • nie przekraczaniem granic innych osób lub większym otworzeniem się na nie,
    • podziałem ról i zadań,
    • umiejętnością rozwiązywania konfliktów,
    • zrozumieniem źródeł zachowania poszczególnych członków rodziny, czasem wynikających z doświadczeń poprzednich pokoleń,
    • poradzeniem sobie z nadmiernym stresem,
    • przejściem przez naturalne kryzysy rozwojowe w rodzinie,
    • poradzeniem sobie z rozstaniami, utratami, traumami i całym szeregiem innych spraw.

    Celem terapii rodzinnej najczęściej jest uzyskanie wzmocnienie więzi, poprawa relacji, nauczenie się czerpania przyjemności z kontaktów z innymi osobami w rodzinie, a w niektórych wypadkach - uniezależnienie się od rodziny i uzyskanie możliwości życia jako odrębna jednostka.

    Nasi specjaliści pracują, wykorzystując różne podejścia terapeutyczne: systemowe, psychodynamiczne, komunikacyjne, strukturalne itp. Metoda psychoterapii zależna jest od spacjalizacji tego, kto ją prowadzi.

  • Trening / warsztaty umiejętności wychowawczych

    Wykorzystujemy programy warsztatów umiejętności wychowawczych zatwierdzone przez Ministerstwo Edukacji,a także autorskie programy, wypracowane w czasie dotychczasowych zajęć, dopasowane do potrzeb rodziców.

    Zajęcia grupowe prowadzone są metodą warsztatową, z wykorzystaniem elementów wsparcia, odnoszą się do konkretnych sytuacji z życia, pomagają nauczyć się nowego sposobu reagowania na sytuacje z dziećmi. Opierają się na technikach trenerskich, procesie grupowym, wykorzystują elementy treningu umiejętności społecznych, treningu zachowań, treningu interpersonalnego. Są to np. ćwiczenia w parach, trójkach, podgrupach; elementy dramy, pantonimy, odgrywanie scenek; wolna dyskusja, mini wykład, przedstawienie historii, przykłady, metafory, wykorzystanie elementów wizualizacji, Ćwiczenie indywidualne na piśmie, wykorzystanie rysunku, kwestionariusze. Gry i ćwiczenia psychologiczne, zadania do domu. Rozwiązywanie konkretnych sytuacji problemowych z życia.

    Przykładowe tematy jakie są podejmowane:

    • Ukierunkowanie myślenia na potrzeby i możliwości dzieci – czyli jak wzmocnić w dziecku jego naturalne możliwości i zdolności.
    • Wprowadzenie umiejętności słuchania dzieci, gdy one zgłaszają się do rodziców z problemem – czyli jak dobrze słuchać dzieci i być na nie uważnym.
    • Nauka rozpoznawania uczuć w kontaktach z dziećmi, nazywanie ich – czyli jak budować naszą relację z nimi, głębszą i bliższą.
    • Umiejętności motywowania dzieci do aktywności i współpracy z rodzicami – czyli co zrobić aby dzieci słuchały się rodziców.
    • Zapoznanie rodziców z podstawową wiedzą na temat stosowania konsekwencji i nagród; rola „ram” zachowania dzieci – czyli jak stawiać granice i nie dać sobie wejść na głowę.
    • Jak organizować czas wolny dzieciom (znaczenie urozmaicenia aktywności), jak się z nimi bawić w różnym wieku.
    • Jak konstruktywnie rozwiązywać konflikty i nieporozumienia bez zwycięzców i pokonanych.
    • Zapoznanie rodziców ze specyficznymi potrzebami i zachowaniami dzieci w określonych fazach rozwojowych, jak dopasowywać metody wychowawcze, wymagania – do wieku i możliwości dziecka.
    • Relacje między rodzeństwem, jak sobie radzić z rywalizacją; jak pomóc budować więź między rodzeństwem aby byli dla siebie źródłem oparcia w przyszłości; nauczenie się sposobów pomocy dzieciom wyeliminowania agresji, wzajemnej niechęci, rywalizacji, manipulacji.
    • Wzmacnianie samodzielności i zaradności dziecka.
    • Jak skutecznie chwalić dzieci.
    • Nabycie umiejętności wychowawczych czy związanych z budowaniem relacji z dzieckiem od pierwszych dni jego życia przez „młodych rodziców”

    Co zyskują rodzice uczestniczący w naszych zajęciach?

    • Większą wiedzę, kompetencje, umiejętności rodzicielskie, opiekuńczo – wychowawcze.
    • Poprawę funkcjonowania rodziny pod względem więzi, zaradności, umiejętności wychowawczych, dobrego pełnienia ról rodzinnych, komunikacji, racjonalnych granic.
    • Wsparcie w zakresie wychowywania dzieci, rozwiązywania trudnych sytuacji.
    • Wiarę we własne możliwości bycia „wystarczająco dobrym rodzicem”.
    • Znalezienie w sobie takich postaw, które ułatwiają radzenie sobie z wychowywaniem dzieci.
    • Zwiększenie umiejętności budowania więzi z dziećmi i całą rodziną.
    • Poprawę umiejętności radzenia sobie z własnymi indywidualnymi i małżeńskimi trudnościami tak, iż w mniejszym stopniu wpływają one negatywnie na wychowywanie dzieci.

  • Warsztaty tematyczne dla rodziców (np. nastolatek, dziecko zdolne, wspomaganie rozwoju dziecka, dziecko z Zespołem Aspergera, ze spektrum Autyzmu)
  • Warsztaty w sytuacji rozwodu / rozstania dla rodziców

    Warsztaty skierowane są do osób znajdujących się w sytuacji kryzysowej spowodowanej rozwodem/rozstaniem, które pragną uchronić swoje dziecko/dzieci przez traumatycznymi doświadczeniami przeżywanej sytuacji.

    Główne zagadnienia poruszane podczas zajęć:
    1. Jak poradzić sobie z sytuacją rozstania/rozwodu?
    2. W jaki sposób powiedzieć dziecku/dzieciom o rozstaniu rodziców?
    3. Jak postępować, aby bezpiecznie przeprowadzić dziecko/dzieci przez rozwód?
    4. Co jest najważniejsze dla dziecka/dzieci po rozwodzie/rozstaniu rodziców?
    5. Jakie mogą być konsekwencje rozwodu/rozstania dla rozwoju dziecka/dzieci.
    6. Czym jest rodzicielski plan wychowawczy i jak go skonstruować?
    7. Jak przygotować się do badania w OZSS?

    Czas trwania warsztatów: 9 godzin (3 spotkania po 3 godziny)

  • Zajęcia wyjazdowe (wyjazdy rodzinne)
Przewiń do góry